تبلیغات
فطرس ملک - عُسرت یا عِشرت ؟
جمعه 4 بهمن 1392  02:47 ب.ظ
توسط: فطرس



«اگر كسی از درخت زردآلو بپرسد كه «از وقتی كه هسته بودی تا الان كه درخت شده‌ای چی از همه بیش‌تر به‌ت سخت گذشت؟» می‌گوید «یكی آن زمستان اولی بود كه سرما شد و یخ‌بندان شد و یخ پوستم را تركاند، یكی هم آن سال كه باغ‌بان آمد و با نیش چاقویش پوستم را چاك داد و پیوند زد». راست می‌گوید. به‌ش سخت گذشته. حواسش هم نیست كه اگر آن سرما و یخ‌بندان نبود و پوستش را نمی‌تركاند، توی باغ‌چه می‌پوسید و اگر هم آن نیش چاقو نبود تا دنیا دنیا است بی‌بار می‌ماند. توی این دنیا هر عسری یك یسری هم دارد. هر عسرتی هم با سه تا نقطه‌ی كوچك می‌شود عِشرت. نمی‌شود؟ می‌شود.»  (1)


انکارناپذیر است اینکه بگوییم دینداری سخت است. جدای از مشکلات و سختی های بیرونی، انجام خود اعمال دین حتی در خلوت نیز عسرت دارد. چراکه نفسِ هرکس نزدیکترین به اوست و دین، مخالف ترین با نفس !

حساب هم که کنی هرچه دین گفته در مخالفت با نفس است: نفس، خواب و خوراک می خواهد، دین، همه رشد را در شب زنده داری و کم خوری و روزه نهاده. نفس، خودنمایی می خواهد، دین، عزت را در حجاب (برای زن و مرد) گذارده. نفس، لذت ارتباط با جنس مخالف را می جوید، دین، نگاهش را حتی حرام کرده و تیری از طرف شیطان دانسته. نفس، مال را دوست دارد و دین، درجات را در صدقه و انفاق و عدم دلبستگی به دنیا نهاده. حتی وقتی انفاق می کنی نفس اظهارش را دوست دارد و دین ارزشمندترین صدقه را صدقه پنهانی میداند ... می توان هزارتا از این نفس و دین ها را شمرد. دین اصلا با راحتی مخالف است! :

 لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ (آل عمران آیه 92). به هیچ «خوبی» دست پیدا نمی کنی مگر از «خوشی­ها» بگذری. از داشتنی های دوست داشتنی باید بگذری. نه از هر چیزی. دقیقا از آنچه دوست داری باید بگذری تا به آنچه خدا برایت دوست دارد برسی. این همان جدال نفس و دین است.


جلوتر که برویم این می­شود که اصلا خود خدا که دین را نازل کرده، خودش آفریننده نفس است. خدا این جدال را برای انسان پسندیده همانطور که باغبان تیزی چاقو را برای پوست نازک درخت زردآلو. 


                                                                  ***
اگر به ما بگوید ده شب هرشب به عزاداری و گریه و ناله برای کسی بپردازید، سیاهپوش کنید خودتان و شهرتان را و خوشی ها و لذت های مباح را هم ترک کنید چقدر برایمان کراهت و سختی دارد؟ دلمان اصلا می گیرد از شنیدنش هم. اما وقتی اسم این ده شب می شود دهه عاشورا، ده شب می شود شور. می شود حیات. می شود حرکت. ده شب، دو ماه هم بشود همین است. همه اش نشاط است. گریه اش هم نشاط دارد. چرا؟ چون چیزی از جنس "عشق ناب" در خود دارد. چون آکنده از "حب" است و هل الدین الا الحب ؟! مگر دین غیر از این حب است؟ هر تفسیری در تبیین رابطه خدا و عبد به غیر از تعبیر «حب» بیراهه است. بیهوده کاریی است. دست و پازدن هست ولی اصلا حرکتی مگر با درک حب دین ایجاد نمی شود.

 امیرالمونین اینگونه این حرکت را در مناجات شعبانیه با خدا اینگونه مناجات می کند: 


إِلَهِی لَمْ یَكُنْ لِی حَوْلٌ فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِیَتِكَ إِلا فِی وَقْتٍ أَیْقَظْتَنِی لِمَحَبَّتِكَ 
الهی! توان آن ندارم كه از نافرمانیت دست‏شویم،مگر آنگاه كه به عشق و محبت ‏خویش بیدارم سازی.


اصلا شدت ایمان هم با شدت این حب تعیین می شود:

وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً یُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَ الَّذینَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّه‏  ( بقره 165) بعضى از مردم معبودهایى غیر از خداوند، براى خود اتّخاذ مى‏كنند و آنها را همچون خدا دوست مى‏دارند، امّا آنها كه ایمان دارند عشقشان به خدا شدیدتر است‏. این معبودهای دیگر معبودهای نفس نیز هستند.
این حب با اطاعت گره خورده. یکی شده. نمی شود بگویی خدا را دوست دارم ولی اطاعت و عبودیت نباشد: «قُلْ إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونی یُحْبِبْکُمُ اللّهُ» (آل عمران 31) همه دستورات را هم اطاعت کنی یکی را نه، باز نمی شود : إِنَّ الَّذینَ یَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ یُریدُونَ أَنْ یُفَرِّقُوا بَیْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ یَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَ یُریدُونَ أَنْ یَتَّخِذُوا بَیْنَ ذلِكَ سَبیلاً (نساء 150) كسانى كه خدا و پیامبران او را انكار مى‏كنند و مى‏خواهند در میان آنها تبعیض قایل شوند، و مى‏گویند به بعضى ایمان داریم و بعضى را انكار مى‏كنیم و مى‏خواهند در میان این دو، راهى براى خود انتخاب كنند.


یک رابطه با محوریت «حب» اصلا شاخ و دم ندارد. باید فهمید که او ما را دوست دارد. همین. آن وقت سختی هست ولی سختی نیست. «عُسر یعنی سختی. به نداری و تنگ‌دستی هم می‌گویند عُسرت. دادگاه هم كه می‌روند شكایت می‌كنند می‌گویند عُسر و حرج ... هر عسری یك یسری دارد. نه كه بعد هر عسری یك یسری باشدها. نه. هر عسری خودش یك یسری دارد. حالا ببین وقتی هر عسری یك یسری دارد، هر یسر خودش چی‌ها دارد. ببین اگر ان مع العسر یسرا، ان مع الیسر چی‌ها !» (2)
باید در یک رابطه پر از حب، ایمان داشت که «یسرها در دل عسرهاست» و این سنت و قاعده ساری و جاری اهل ایمان است.


... عَسى‏ أَنْ تَكْرَهُوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَكُمْ وَ عَسى‏ أَنْ تُحِبُّوا شَیْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُون‏ (بقره 216) چه بسا از چیزى اكراه داشته باشید كه خیر شما در آن است، و یا چیزى را دوست داشته باشید كه شر شما در آن است، و خدا مى‏داند و شما نمى‏دانید.
نه که سختی نیست، هست ولی عین راه است. جزء سلوک، نه بهتر است بگوییم عین سلوک. عین حرکت است.


به ما یاد داده اند که طولانی ترین سفرها با یک قدم کوچک شروع می شود. حاج آقای دولابی می فرمودند: «اگر سحر همین طور كه خواب بودی یك‌باره بیدار شدی، دیدی سحر است، مفت از چنگ نده. همان طور توی رخت‌خواب بگو شكر. این شكر را هم شیرین بگو. این «شـ» را ببین توی دهان چه شیرین است، قشنگ توی دهانت بگردان و بگو شكر. بعد اگر حالش را داشتی كار دیگر كنی، بلند شو و بكن. اگر نه،  زور نكن، پتو را بكش سرت و بخواب. روزیت همان یك شكر بوده... .» (3) این یک نگاه حب آلود است. حب به لحظه لحظه های زندگی.
 
 مادام که تلقی ما از انسان و برداشت ما از خویشتن دگرگون نشده و این رابطه به شیوه سالکانه خود برنگردد، عسرت، عسرت باقی خواهد ماند و فقط در بازتعریف این رابطه عبد و مولی است که سختی ها و رنج ها شیرین و مطلوب ما خواهد شد و در اوج سختی بیشترین لذت ها و یسرها نصیب انسان خواهد بود. آنچنان که زینب گونه در مجلس نامحرمان و یزید هم که باشی، سرِ به خون آغشته حسین هم که در برابرت باشد مارایت الا جمیلا خواهد بود...
 
تا این رابطه، حب آمیز نشود، دین ما دین نمی شود! الدین هو الحب و الحب هو الدین.
 
                                                ***


1 ، 2 و 3  -  از سخنان مرحوم حاج آقای دولابی


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
kyliekociolek.soup.io
چهارشنبه 27 اردیبهشت 1396 07:10 ب.ظ
I like looking through a post that will make men and women think.
Also, thank you for permitting me to comment!
مظلوم مقتدر
شنبه 19 بهمن 1392 02:34 ب.ظ
پای اجنبی سالهاست که بازه، چرا نمی بینی؟
اجنبی که نیروگاهی که باید دو ساله تحویل می داد را بیست سال طول داد تا تحویل داد. اجنبی که سهم 55 درصدی ایران از آبهای دریای خزر را 11 درصد کرد. وادادگی اون بود ، که شما دوست ندارید این حقایق را ببینید.
خیانتی که روسیه و انگلیس به ایران کردند 50 برابر خیانت امریکاست.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
آخرین پست ها

مومن انقلابی و باید ها..........جمعه 21 خرداد 1395

کنترل شهوت ...............چهارشنبه 11 فروردین 1395

یه نکته .............جمعه 28 اسفند 1394

چرا رهبر انقلاب کاری نمی کند؟..........چهارشنبه 26 اسفند 1394

آقای روحانی چرا دروغ می گفتید..............چهارشنبه 26 اسفند 1394

گل به خودی نزنیم..............سه شنبه 25 اسفند 1394

یه تذکر..............دوشنبه 24 اسفند 1394

فاطمیه.............یکشنبه 23 اسفند 1394

برگشت............دوشنبه 22 تیر 1394

ترفند دشمن در تغییر موضوع بحث شیعه و سنی ..........پنجشنبه 9 بهمن 1393

او یا ما!!!!..........جمعه 19 دی 1393

قناعت..........یکشنبه 14 دی 1393

انکسار..............یکشنبه 14 دی 1393

رسالت انسان..........یکشنبه 14 دی 1393

استاد حسن رحیم پور ازغدی..........شنبه 24 آبان 1393

آقای ظریف بفرما!!!!!!!..........جمعه 9 آبان 1393

اسید پاشی و یک خاطره!!!!!!!!!1..........جمعه 2 آبان 1393

شیخ فضل الله، شهیدی که باید از او درس بصیرت آموخت..........پنجشنبه 16 مرداد 1393

فاصله نگاه جریان حزب الله با رهبر انقلاب در مقوله حجاب..........چهارشنبه 4 تیر 1393

عمو پورنگ..........چهارشنبه 4 تیر 1393

همه پستها